loading...

درمان بلاگ

بازدید : 53
جمعه 17 تير 1401 زمان : 17:45

علائم و راه‌های انتقال زگیل تناسلی در مردان و زنان

از آنجایی که این بیماری به شدت سرایتی است، معمولا با اولین تماس جنسی سریعاً به بدن فرد منتقل می‌گردد و به دنبال آن زائده‌هایی در اطراف ناحیه ی تناسلی و مقعد به وجود می‌آید. آمار ابتلا به زگیل تناسلی روز به روز در حال افزایش است و مبتلایان به دنبال راه های درمان سریع این عارضه هستند. اگر می‌خواهید اطلاعات جامعی درباره اینکه زگیل تناسلی چیست و چگونه درمان می‌شود داشته باشید، تا انتهای مقاله همراه ما باشید.

زگیل تناسلی چیست؟
بیماری زگیل تناسلی یک بیماری عفونی است که عامل اصلی به وجود آورنده ی آن نوعی ویروس DNA دار با نام HPV یا پاپیلومای انسانی می‌باشد. این ویروس از طریق تماس مستقیم پوست با پوست در افراد مبتلا و عمدتا در اثر ارتباطات جنسی منتقل می شود. همچنین این ویروس به ندرت از طریق رابطه جنسی دهانی هم منتقل می‌شود.

مشاهده مطلب کامل زگیل تناسلی در زنان و مردان

زگیل تناسلی بر بافت های مرطوب ناحیه تناسلی تأثیر می‌گذارد. زائده‌ها می‌توانند مانند برآمدگی های کوچک و گوشتی به نظر برسند یا ظاهری شبیه گل کلم داشته باشند. در بسیاری از موارد، زگیل ها به قدری کوچکند که قابل مشاهده نیستند.

برخی از گونه‌های HPV باعث ایجاد زگیل تناسلی و برخی دیگر باعث سرطان‌های ناحیه تناسلی می‌شوند. برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری باید قبل از شروع فعالیت‌های جنسی واکسن گارداسیل یا اچ پی وی 9 تزریق کنید.

راه‌های انتقال زگیل تناسلی
هرگونه تماس در نواحی مخاطی و اندام‌های جنسی، با فردی که به اچ پی وی آلوده است می‌تواند باعث انتقال این بیماری شود. حتی زمانی که فرد هیچ زگیل قابل مشاهده یا علائم دیگری ندارد، میتوانید ناقل بیماری باشد، هرچند که کمتر رایج است. همچنین احتمال اینکه زگیل تناسلی در حین زایمان طبیعی به نوزاد منتقل شود هم وجود دارد، البته این اتفاق بسیار نادر است.

علائم زگیل تناسلی در مردان و زنان
علائم و نشانه‌های زگیل در هر فردی با توجه به تایپ ویروسی که به آن مبتلا شده و همچنین سیستم ایمنی بدن آن فرد، می‌تواند متفاوت باشد. در زنان، زگیل تناسلی می‌تواند روی فرج، دیواره‌های واژن، ناحیه بین دستگاه تناسلی خارجی و مقعد، کشاله ران، کانال مقعد و دهانه رحم رشد کند. در مردان، ممکن است زائده‌ها در نوک یا ساقه آلت تناسلی، کیسه بیضه یا مقعد و کشاله ران ایجاد شوند.

زگیل تناسلی همچنین می تواند در دهان یا گلوی فردی که با شخص آلوده تماس جنسی دهانی داشته است ایجاد شود.

علائم و نشانه های شایع زگیل تناسلی عبارتند از:

تورم‌های کوچک، گوشتی، قهوه ای یا صورتی در ناحیه تناسلی شما
شکلی شبیه گل کلم که در اثر نزدیکی چند زگیل به هم ایجاد می‌شود
خارش یا ناراحتی در ناحیه تناسلی شما
خونریزی با مقاربت
زگیل تناسلی می تواند آنقدر کوچک و مسطح باشد که نامرئی باشد. با این حال زگیل تناسلی می‌تواند در افرادی با سیستم ایمنی سرکوب شده به خوشه‌های بزرگ تکثیر شود.

آیا من زگیل تناسلی دارم؟
فقط یک پزشک متخصص می‌تواند بعد از انجام معاینات و در صورت نیاز نمونه برداری به شما بگوید زگیل تناسلی دارید یا خیر؟ پزشک در ابتدا سوالاتی درباره سوابق جنسی شما می‌پرسد و سپس معاینه فیزیکی انجام می‌دهد. همچنین در مواردی ممکن است نیاز به نمونه برداری از زائده‌ها باشد.

تشخیص زگیل

در صورت بروز علائم مشکوک، انجام دادن یک معاینه کامل واقعاً می‌تواند خیال شما را راحت کند و اگر زگیل تناسلی دارید، هر چه زودتر متوجه شوید بهتر است. می‌توانید با پزشک خود در مورد گزینه های درمانی صحبت کنید و یاد بگیرید که چگونه از سرایت آنها به افراد دیگر جلوگیری کنید.

https://www.plannedparenthood.org

آیا باید برای زگیل تناسلی تحت درمان قرار بگیرم؟
این کاملاً به شما و نظر پزشکتان بستگی دارد. سیستم ایمنی بدن شما ممکن است با ویروسی که باعث زگیل تناسلی می شود مبارزه کند و بدون هیچ گونه درمان دیگری این ویروس از بین برود.

اما در مواقعی هم ممکن است این ویروس‌ها ناراحت کننده باشند و به افراد دیگر منتقل شوند. اگر باردار هستید، ممکن است پزشک یا پرستار شما بخواهد زگیل ها را از بین ببرد تا در طول زایمان طبیعی مشکلی ایجاد نکند. انجام درمان همچنین احتمال انتقال زگیل را به افرادی که با آنها رابطه جنسی دارید کاهش می‌دهد. روش‌های درمان زگیل تناسلی به شرح زیر است:

شاید افراد زیادی از مراجعه به پزشک خجالت بکشند ولی باید بدانید که هرچه درمان زگیل های تناسلی خود را سریع تر و زودتر آغاز نمایید درمان آن راحت تر است. داشتن استرس و پنهان کردن بیماری زگیل تناسلی فقط روند درمانی آن را کندتر و سخت تر می‌کند. معمولا استفاده از پماد زگیل برای کنترل و درمان این بیماری توصیه می‌شود.

منبع: https://www.plaza.ir/140104/430179/ways-of-transmission-of-genital-warts/

بازدید : 49
جمعه 17 تير 1401 زمان : 17:41

هزینه لیزر شقاق

هیچ تخمین قابل اعتمادی از فراوانی شقاق مقعدی در جمعیت عمومی وجود ندارد. برخی از مطالعات نشان می دهد که از هر پنج نفر یک نفر در طول زندگی خود دچار شقاق می شود. ممکن است این آمار پایین تر از واقعیت باشد، زیرا ممکن است برخی از افراد از مراجعه به پزشک و عنوان مشکل خود خجالت بکشند. در ادامه به بررسی این بیماری، علائم و دلایل و روش‌های درمان آن خواهیم پرداخت:

شقاق چیست؟

شقاق مقعدی نوعی شکاف و پارگی در پوشش دیواره مقعد است. مقعد دهانه ای است که مدفوع از آن دفع می‌شود. پارگی به طور معمول سطحی و کوچک است اما در صورتی که به نوع مزمن تبدیل شود، ممکن است تا عضلات اسفنکتر ادامه یابد. شقاق اگر کمتر از شش هفته وجود داشته باشد حاد و اگر بیش از شش هفته وجود داشته باشد مزمن توصیف می شود. هنگامی که یک شقاق ایجاد می شود، اسفنکتر داخلی مقعد معمولاً دچار اسپاسم می شود و باعث جدا شدن بیشتر پارگی، محدود شدن جریان خون در ناحیه، اختلال در بهبودی و ایجاد درد می‌شود.

علائم شقاق چیست؟

بیماران مبتلا به شقاق مقعد ممکن است ابتدا متوجه خونریزی و احساس پارگی یا سوزش مقعد در پی اجابت مزاج شوند. هنگامی که شقاق ایجاد می‌شود، این علائم می‌تواند پس از هر حرکت روده اتفاق بیفتد. درد مقعدی می‌تواند شدید باشد و از چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد.

خونریزی معمولاً حجم کمی دارد و اغلب قرمز روشن است و روی مدفوع مشاهده می‌شود. با این حال، خونریزی ممکن است رنگ کاسه توالت را تغییر دهد و ظاهر خونریزی شدید را به آن بدهد. برخی از بیماران همچنین متوجه خارش یا سوزش پوست اطراف مقعد می شوند.

چه کسانی در معرض خطر شقاق مقعد هستند؟

شقاق مقعدی ممکن است در هر فردی و در هر سنی رخ دهد. با بالا رفتن سن افراد، احتمال ایجاد شقاق مقعدی کاهش می‌یابد. افرادی که در گذشته دچار این عارضه بوده‌اند، در آینده نیز به احتمال زیاد دچار شقاق می‌شوند.

روش‌های درمان شقاق مقعدی

درمان های پزشکی و جراحی با هدف کاهش اسپاسم عضله اسفنکتر داخلی، منجر به تسکین درد و بهبود شقاق مقعدی می‌شود. افراد مبتلا به شقاق خفیف ممکن است این بیماری را بدون درمان پزشکی برطرف کنند، اگرچه میزان بهبودی بالاتر با درمان توسط پزشک همراه است.

با توجه به اینکه یکی از دغدغه‌های مبتلایان به نوع مزمن زخم مقعدی این است که هزینه درمان شقاق چقدر است؟ استفاده از روش‌های دارویی می‌تواند برای بیماران به صرفه تر باشد.

در مقابل، افرادی که دارای شقاق مزمن مقعد هستند معمولاً نیاز به مداخله پزشکی دارند. درمان اولیه دارویی است و با هدف از بین بردن یبوست، نرم شدن مدفوع و کاهش اسپاسم اسفنکتر مقعدی انجام می‌شود.

چندین روش برای کاهش اسپاسم اسفنکتر مقعدی وجود دارد که در ادامه توضیح داده خواهد شد. این اقدامات در 60 درصد بیماران موفقیت آمیز است.

با این حال، برخی از بیماران ممکن است بهبود نیابند یا ممکن است عود مکرر داشته باشند. چنین بیمارانی ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند که در بیش از 95 درصد مواقع موفقیت آمیز است.

این درمان‌ها شامل استفاده از داروها و پمادهای موضعی مثل پماد نیتروگلیسیرین، آنتی فیشر، لیدوکائین، دیلتیژل و همچنین رعایت نکات مربوط به تغذیه است.

در صورتیکه استفاده از دارو و روش‌های خانگی موثر نباشد، باید به سراغ روش‌های پزشکی و درمان قطعی شقاق بروید که به شرح زیر است:

تزریق سم بوتولینوم: سم بوتولینوم یک سم عصبی است که توسط یک باکتری به نام کلستریدیوم بوتولینوم تولید می شود. این دارو به طور موقت عضلات را تا سه ماه فلج می کند و می توان آن را بدون بیهوشی یا آرامبخش در عضله اسفنکتر داخلی مقعد در مطب بالینی تزریق کرد. دوز بسیار کم است و عملاً هیچ خطری برای ایجاد مسمومیت بوتولیسم ندارد. بوتولینوم می تواند باعث بی اختیاری موقت و خفیف مقعدی (نشت گاز یا مدفوع) در برخی بیماران شود. از آنجایی که شامل تزریق می شود، معمولاً برای بیمارانی که به درمان موضعی پاسخ نمی دهند اختصاص داده می شود.

لیزر شقاق: روش لیزر فیشر به عنوان یکی از روش‌های نوین درمان این عارضه به شمار می‌رود و انتخاب افرادی است که از عمل جراحی هراس دارند یا کوتاه بودن دوران نقاهت از اولویت‌های آنها است. لیزر معمولا در کلینیک و بصورت سرپایی انجام می‌شود، اما برای تخمین هزینه درمان شقاق با لیزر نیاز به معاینه حضوری و بررسی کامل شرایط بیماری است. می‌توانید برای مشاوره و تخمین هزینه به این صفحه مراجعه کنید.

جراحی: روش‌های جراحی عموماً برای افرادی که علائم آن‌ها علی‌رغم درمان دارویی حداقل برای یک تا سه ماه ادامه داشته‌، اختصاص دارد. روش انتخابی اسفنکتروتومی داخلی جانبی نامیده می‌شود که با برش این عضله، اسفنکتر داخلی مقعد را شل می کند. این جراحی معمولا تحت بیهوشی عمومی برای بیمار ارائه می شود. درد ناشی از اسفنکتروتومی معمولاً خفیف است و اغلب کمتر از درد خود شقاق است. بیماران اغلب در عرض یک هفته به فعالیت عادی باز می‌گردند.

نگرانی اصلی در جراحی ایجاد بی اختیاری مدفوع است. بی اختیاری مدفوع می تواند شامل ناتوانی در کنترل گاز و/یا مدفوع باشد. بی اختیاری خفیف به شکل تراوش مقعدی می‌تواند در 45 درصد از بیماران در دوره بلافاصله پس از عمل رخ دهد و ممکن است توسط بیماران با بی اختیاری دائمی اشتباه گرفته شود.

چه چیزی باعث ایجاد شقاق مقعدی می شود؟
شقاق مقعدی می تواند در اثر ضربه به مقعد و کانال مقعد ایجاد شود. تروما می تواند ناشی از یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:

یبوست مزمن (طولانی مدت).
زور زدن برای اجابت مزاج، به خصوص اگر مدفوع بزرگ، سفت و/یا خشک باشد
اسهال طولانی مدت
سکس مقعدی، کشش مقعد
قرار دادن اجسام خارجی در مقعد
سایر دلایل ابتلا به شقاق یا فیشر مقعدی به شرح زیر است:

عادات بد روده ای طولانی مدت
عضلات اسفنکتر مقعد بیش از حد سفت یا اسپاستیک (عضلاتی که بسته شدن مقعد را کنترل می‌کنند)
یک مشکل پزشکی زمینه‌ای، مانند بیماری کرون و کولیت اولسراتیو (انواع بیماری التهابی روده)؛ سرطان مقعد؛ سرطان خون؛ بیماری های عفونی (مانند سل)؛ و بیماری‌های مقاربتی (مانند سیفلیس، سوزاک، کلامیدیا، شانکروئید، HIV)
کاهش جریان خون در ناحیه آنورکتال
شقاق مقعدی نیز در کودکان خردسال و در زنانی که به تازگی زایمان داشته‌اند، شایع است.

نحوه تشخیص شقاق مقعدی
شقاق مقعدی معمولاً بر اساس علائمی که در بالا توضیح داده شد و معاینه فیزیکی قابل تشخیص است. معاینه فیزیکی شامل جداسازی آرام باسن است که امکان بازرسی بصری ناحیه اطراف مقعد را فراهم می‌کند. شقاق‌هایی که در مکان‌های دیگر قرار دارند بیشتر با یک اختلال زمینه ای (مثلا بیماری کرون) مرتبط هستند.

معاینه رکتوم (قرار دادن انگشت دستکش دار در مقعد) یا آنوسکوپی (قرار دادن یک ابزار کوچک برای مشاهده کانال مقعد) اغلب در تشخیص اولیه شقاق قابل اجتناب است. این معاینات می تواند باعث افزایش درد شود و اغلب برای ایجاد یک تشخیص موقت بر اساس شرح حال و معاینه بصری ضروری نیست.

اگر این نگرانی وجود داشته باشد که وضعیت پزشکی دیگری ممکن است در ایجاد شقاق نقش داشته باشد، ممکن است ارزیابی بیشتری لازم باشد. اگر تشخیص نامشخص باشد، معمولاً سیگموئیدوسکوپی یا کولونوسکوپی توصیه می شود، به خصوص اگر خونریزی مقعدی وجود داشته باشد.

کولونوسکوپی در بیماران 50 سال و بالاتر ترجیح داده می شود و همچنین می تواند برای غربالگری سرطان کولورکتال استفاده شود. در بیماران جوان‌تر که هیچ عامل خطری برای سرطان کولورکتال یا بیماری‌های روده ندارند، سیگموئیدوسکوپی ممکن است کافی باشد.

بیماری شقاق و هزینه‌های درمان

بازدید : 50
جمعه 17 تير 1401 زمان : 17:37

دکتر کیست مویی

برگشت مو به زیر پوست در ناحیه اطراف مقعد، می‌تواند باعث ایجاد یک جوش و برآمدگی دردناک شود که داخل آن پر از عفونت و موهای مرده است. این عارضه کیست مویی نام دارد که به ظاهر ساده است، اما برای درمان نیاز به تخلیه با روش‌های جراحی و لیزر دارد. در ادامه مقاله همراه ما باشید:

بیماری کیست پیلونیدال چیست؟

بیماری پیلونیدال یک عفونت مزمن پوستی است که در چین بین باسن، نزدیک استخوان دنبالچه ایجاد می‌شود.اگر بیماری پیلونیدال دارید، یک یا چند کیست بین باسن خود خواهید داشت که ممکن است متورم یا عفونی شود. کیست پیلونیدال شبیه یک گودی کوچک است و ممکن است مو از آن بیرون زده باشد.

عوامل خطر برای کیست پیلونیدال چیست؟

از لحاظ علم پزشکی، هنوز علت دقیق ابتلا به کیست مویی شناخته نشده، اما برخی از عواملی که ریسک ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهند شامل موارد زیر است:

  • پرمویی (در مردان بیشتر از زنان)
  • تغییرات هورمونی در سن بلوغ
  • شیوه زندگی کم تحرک
  • داشتن موهای ضخیم
  • سابقه خانوادگی
  • کیست پیلونیدال قبلی
  • برگشتن مو به زیر پوست به دلیل پوشیدن لباس‌های تنگ

این عارضه بیشتر در افراد جوان بین 15 تا 24 سال رخ می‌دهد. همچنین این بیماری در مردان و افرادی که اضافه وزن دارند، لباس های تنگ می‌پوشند، موهای زیادی در نزدیکی باسن دارند، یا اغلب حمام یا دوش نمی گیرند، شایع تر است.

شناسایی سینوس پیلونیدال و شناخت علائم عفونت

ممکن است در ابتدا هیچ علامت قابل توجهی به جز فرورفتگی کوچک و گودی مانند روی سطح پوست خود نداشته باشید. با این حال، هنگامی که فرورفتگی عفونی شود، به سرعت به یک کیست (یک کیسه بسته پر از مایع) یا یک آبسه (بافت متورم و ملتهب که در آن چرک جمع می شود) تبدیل می شود.

علائم عفونت عبارتند از:

  • درد هنگام نشستن یا ایستادن
  • تورم کیست
  • پوست قرمز و دردناک اطراف ناحیه
  • ترشح چرک یا خون از آبسه که باعث ایجاد بوی بد می شود
  • موهای بیرون زده از ضایعه
  • ایجاد بیش از یک مجرای سینوسی یا سوراخ در پوست
  • شما همچنین ممکن است تب با درجه پایین را تجربه کنید، اما این بسیار کمتر رایج است

چگونه پزشکان کیست پیلونیدال را تشخیص می دهند؟

پزشک ابتدا با انجام معاینه فیزیکی کیست پیلونیدال را تشخیص می‌دهد. کیست مویی شبیه یک توده، تورم یا آبسه در شکاف باسن همراه با حساسیت و احتمالاً یک سوراخ برای تخلیه عفونت یا خونریزی (سینوس) است.

اگر عفونت شدید باشد، ممکن است آزمایش خون برای تشخیص انجام شود. معمولاً در موارد کیست پیلونیدال نیازی به آزمایش تصویربرداری نیست.

اگر نمی دانید که که برای درمان کیست مویی به چه دکتری مراجعه کنید؟ حتما در ادامه با ما همراه باشید:

دکتر خوب برای کیست مویی باید تجربه و تخصص کافی در این زمینه را داشته باشد

دارای تجربه درمان های موفق این بیماری باشد

قبل از اقدام به درمان بطور کامل شرایط بیمار را بررسی کند

در مورد روش درمان، مراقبت های بعد از آن و عوارض که ممکن است داشته باشد، بیمار را آگاه سازد

در مورد تخصص پزشکی که قصد مراجعه به او را دارید می توانید یکی از گزینه های زیر را انتخاب کنید:

  • دکتر پوست
  • دکتر گوارش
  • جراح عمومی

اما به دلیل اینکه کیست مویی یک بیماری عفونی است و برای درمان قطعی نیاز به جراحی و لیزر است، در نهایت باید به یک پزشک جراح عمومی یا گوارش مراجعه کنید.

تخصص و تجربه دکتر کیست مویی یکی از مواردی است که تاثیر زیادی در روند درمان دارد و باید خیلی به آن توجه کنید.

درمان کیست مویی

اگر بیماری شما در مراحل اولیه تشخیص داده شود، درد شدیدی را تجربه نمی‌کنید و هیچ نشانه ای از التهاب وجود ندارد. احتمالاً پزشک آنتی بیوتیک وسیع الطیف تجویز می‌کند. آنتی بیوتیک وسیع الطیف دارویی است که طیف وسیعی از باکتری ها را درمان می‌کند.

مهم است بدانید که این کار مجرای سینوسی را بهبود نمی‌بخشد، اما عفونت و ناراحتی شما را تسکین می‌دهد. پزشک به شما توصیه می‌کند که یک معاینه بعدی انجام دهید، به طور مرتب موها را بردارید یا محل را بتراشید و به بهداشت توجه ویژه ای داشته باشید.

معمولا درمان بدون جراحی برای کیست مویی وجود ندارد و استفاده از دارو هم فقط بطور موقت این عارضه را بهبود می‌بخشد. روش‌های جراحی کیست مویی که برای درمان این عارضه مورد استفاده قرار می‌گیرد به شرح زیر است:

تزریق فنل

برای این نوع درمان، پزشک ابتدا یک بی حس کننده موضعی به شما می‌دهد. سپس فنل، یک ترکیب شیمیایی که به عنوان ضد عفونی کننده استفاده می‌شود، به کیست تزریق می‌کنند. ممکن است لازم باشد این روش چندین بار تکرار شود. در نهایت این درمان باعث سفت شدن و بسته شدن ضایعه می شود.

این درمان میزان عود بسیار بالایی دارد. بنابراین، در ایالات متحده غیر معمول است. پزشکان در برخی موارد به جراحی به عنوان درمان انتخابی روی می‌آورند.

عمل جراحی باز و بسته

اگر PNS عود کننده دارید یا اگر بیش از یک مجرای سینوسی دارید، پزشک شما روش جراحی را توصیه می‌کند. عمل جراحی کیست مویی به دو روش باز و بسته انجام می‌شود.

جراحی باز: این روش علائم آبسه یا تجمع چرک در داخل سینوس را کاهش می دهد. قبل از این روش، پزشک به شما یک بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی تزریق می‌کند. سپس از چاقوی جراحی برای باز کردن آبسه استفاده می کنند. آنها هرگونه مو، خون و چرک را از داخل آبسه پاکسازی می‌کنند.

پزشک داخل زخم را با پانسمان استریل پر می‌کند و اجازه می‌دهد تا از داخل به بیرون بهبود یابد. زخم معمولاً در عرض چهار هفته بهبود می‌یابد و بسیاری از افراد نیازی به درمان بیشتر ندارند.

https://robeka.ir/%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%A9%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%85%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D9%88%D8%B1%DB%8C/

بازدید : 82
يکشنبه 25 ارديبهشت 1401 زمان : 16:33

بیماری بواسیر یا hemorrhoid یک عارضه شایع است که تقریبا از هر چهار فرد بزرگسال تقریبا سه نفر در طول زندگی خود به هموروئید مبتلا می‌شوند. در برخی افراد این عارضه خفیف است و خود به خود بهبود می‌یابد. اما برخی دیگر دچار نوع پیشرفته هموروئید می‌شوند و علائم آزاردهنده‌ای را تجربه می‌کنند. این افراد باید در اولین فرصت برای درمان بواسیر با لیزر یا سایر روش‌های جراحی اقدام کنند، زیرا در صورتیکه بیماری پیشرفت کند، روند درمان سخت‌تر خواهد شد.

بواسیر داخلی و خارجی چیست؟

هموروئید ورید‌های متورم و بزرگ شده‌ای هستند که در داخل و خارج مقعد و رکتوم ایجاد می‌شوند. آن‌ها می‌توانند دردناک و ناراحت کننده باشند و باعث خونریزی مقعدی شوند. بیماری بواسیر در واقع سیاهرگ‌هایی هستند که بطور طبیعی در مقعد وجود دارند و وظیفه آن‌ها خونرسانی به ناحیه مقعد است. اما زمانی که این رگ‌ها به دلیل ایجاد فشار زیاد در مقعد دچار آسیب و تورم شوند، شما به بیماری بواسیر یا هموروئید مبتلا شده اید.

کدام روش درمان هموروئید مناسب است؟

به نقل از سایت everydayhealth.com بسته به نوع بواسیر و شدت علائم شما، طیف گسترده‌ای از گزینه‌های درمانی برای بواسیر وجود دارد. پیشگیری از یبوست اغلب کلید درمان هموروئید خفیف است و رژیم غذایی ساده و تغییرات سبک زندگی ممکن است به کاهش علائم این بیماری کمک کند. البته در مواقعی که بیماری پیشرفت کرده، استفاده از روش‌های خانگی، نمی‌تواند به درمان بواسیر کمک کند. در چنین مواقعی باید به سراغ روش‌های پزشکی درمان این بیماری بروید که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم:

داروی هموروئید

تعدادی کرم، پماد و ژل برای کمک به تسکین درد، تورم و خارش ناشی از هموروئید در دسترس هستند. طبق گفته موسسه ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی، پزشکان استفاده از محصولات بدون نسخه را به مدت یک هفته توصیه می‌کنند. اگر علائم بیش از یک هفته ادامه یافت، حتما به دکتر متخصص مراجعه کنید.

کرم‌ها و شیاف‌های حاوی هیدروکورتیزون می‌توانند باعث ضعیف شدن و نازک شدن پوست شوند، بنابراین نباید بیش از یک هفته از آن‌ها استفاده کرد. اگر هر یک از این کرم‌ها باعث ایجاد بثورات یا خشکی پوست در اطراف ناحیه مقعد شد، باید با پزشک معالج تان تماس بگیرید.

یک مکمل فیبر، مانند متاموسیل (پسیلیوم)، یا نرم کننده مدفوع، مانند سیتروسل (متیل سلولز)، می‌تواند به جلوگیری از یبوست کمک کند.

از مصرف ملین‌ها که می‌تواند منجر به اسهال و تشدید علائم هموروئید شود، خودداری کنید.

عمل سرپایی بواسیر با لیزر

روش‌های نوین و بسیار پیشرفته‌ای در علم پزشکی به وجود آمده است که مقوله درمان بواسیر و بسیاری از بیماری‌ها را به طور کل دگرگون کرده است. در روش لیزر بواسیر با تاباندن اشعه یکپارچه لیزر co۲ زائده‌های هموروئیدی را حذف می‌کنند و این درمان با حداقل درد و خونریزی انجام می‌شود.

هموروئیدکتومی باز و بسته

پزشک جراح ممکن است هموروئیدکتومی را برای برداشتن هموروئید خارجی بزرگ و هموروئید داخلی پرولاپس که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهد، انجام دهد. عمل بواسیر به روش هموروئیدکتومی به دو صورت باز و بسته انجام می‌شود.

هموروئیدکتومی باز در بیمارستان انجام می‌شود و طی عمل زائده‌های هموروئیدی با استفاده از تیغ جراحی بطور کامل حذف می‌شود. در انتهای عمل ممکن است زخم جراحی بدون بخیه و باز گذاشته شود تا بطور طبیعی و به مرور زمان ترمیم شود. این کار معمولا برای پیشگیری از عفونت انجام می‌شود.

https://aftabnews.ir/fa/news/771408/%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%DB%8C%D8%A7-%D9%87%D9%85%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%AF-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%AF

بازدید : 87
پنجشنبه 15 ارديبهشت 1401 زمان : 14:59

یکی از عارضه‌های مقعدی که برای بسیاری از مبتلایان ناشناخته است، بیماری فیستول می‌باشد. این بیماری با علائمی مثل ترشحات چرکی و خروج عفونت از حفره ای که در اطراف مقعد ایجاد می‌شود، همراه است. نکته‌ای که در ابتدا باید درباره این بیماری بدانید، این است که فیستول به هیچ عنوان بدون جراحی درمان نمی‌شود و تاخیر در درمان این عارضه می‌تواند منجر به پیشرفت عفونت و پیچیده تر شدن مسیر فیستول شود.

انواع مختلفی از فیستول وجود دارد که متخصصان می‌توانند اکثر آنها را با جراحی حذف کنند. تا انتهای مقاله همراه ما باشید تا با این بیماری، علائم و نحوه تشخیص و روش‌های عمل جراحی فیستول آشنا شوید:

فیستول مقعدی (Anal Fistula)

فیستول مقعدی یا anal fistula به طور کلی در بین کسانی که آبسه مقعدی داشته اند شایع است. اقدام به درمان برای از بین بردن عفونت فیستول مقعدی و همچنین برای کاهش علائم آن ضروری است. فیستول مقعدی به عنوان یک تونل کوچک با یک دهانه داخلی در کانال مقعد و یک دهانه خارجی در پوست نزدیک مقعد ایجاد می‌شود. این عارضه معمولا زمانی ایجاد می شود که عفونت آبسه مقعدی به طور کامل بهبود نیابد. انواع مختلف فیستول مقعدی بر اساس محل ایجاد آنها طبقه بندی می‌شوند. در ادامه به ترتیب از رایج ترین نوع فیستول با انواع مختلف آن آشنا خواهید شد:

فیستول بین اسفنکتریک: این مسیر از فضای بین عضلات اسفنکتر داخلی و خارجی شروع می‌شود و در نزدیکی دهانه مقعد به سطح پوست باز می‌شود.

فیستول ترانس اسفنکتریک: این مسیر از فضای بین عضلات اسفنکتر داخلی و خارجی یا در فضای پشت مقعد شروع می شود. سپس از اسفنکتر خارجی عبور کرده و یک یا دو سانتی متر خارج از دهانه مقعد باز می شود. این نوع فیستول‌ها می‌توانند به شکل U به دور بدن بپیچند، با منافذ خارجی در دو طرف مقعد (به نام فیستول نعل اسبی).

فیستول سوپراسفنکتریک: این مسیر از فضای بین ماهیچه‌های اسفنکتر داخلی و خارجی شروع می‌شود و به سمت بالا، تا نقطه ای بالاتر از عضله شرمگاهی می چرخد. از این عضله عبور می کند، سپس به سمت پایین بین عضله پورپورکتال و بالابرنده آنی امتداد می یابد و یک یا دو سانتی متر در خارج از مقعد باز می‌شود.

فیستول اکسترا اسفنکتریک: این مسیر از رکتوم یا کولون سیگموئید شروع می‌شود و به سمت پایین امتداد می‌یابد. از عضله بالابرنده آنی عبور می‌کند و در اطراف مقعد باز می‌شود. این فیستول ها معمولاً به دلیل آبسه آپاندیس، آبسه دیورتیکولار یا بیماری کرون ایجاد می‌شوند.

علائم و نحوه تشخیص بیماری فیستول

معمولاً تعیین محل دهانه خارجی فیستول مقعدی ساده است، در عین حال تعیین محل سوراخ داخلی می‌تواند چالش برانگیزتر باشد. برای درمان مؤثر، یافتن مسیر کلی فیستول مهم است. بسیاری از افرادی که تجربه آبسه های مکرر مقعدی دارند، به فیستول مبتلا می‌شوند. دهانه خارجی فیستول معمولا قرمز و ملتهب و همراه با ترشحات چرکی است که گاهی اوقات با خون مخلوط می‌شود.

محل سوراخ خارجی سرنخی از مسیر احتمالی فیستول می‌دهد و گاهی اوقات می‌توان مسیر فیستول را احساس کرد. با این حال، تعیین مسیر آن اغلب به ابزارهای مختلفی نیاز دارد و حتی ممکن است تا زمان جراحی دیده نشود. ابزارها و آزمایشاتی که اغلب در تشخیص این بیماری استفاده می شوند، عبارتند از:

پروب فیستول: ابزاری مخصوص که برای وارد کردن به داخل فیستول طراحی شده است

آنوسکوپ: ابزار کوچکی برای مشاهده کانال مقعد

اگر فیستول به طور بالقوه پیچیده باشد یا در یک مکان غیر عادی باشد، می توان از این ابزارها نیز استفاده کرد:

  • رنگ متیلن بلو رقیق شده به فیستول تزریق می‌شود
  • فیستولوگرافی، تزریق محلول به فیستول و سپس عکسبرداری با اشعه ایکس.
  • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی

ابزارهای مورد استفاده برای رد سایر اختلالات مانند کولیت اولسراتیو یا بیماری کرون عبارتند از:

  • سیگموئیدوسکوپی انعطاف پذیر یک لوله نازک و منعطف با یک دوربین روشن در داخل نوک آن به پزشکان این امکان را می‌دهد که پوشش رکتوم و کولون سیگموئید را به صورت تصویر بزرگ‌نمایی شده روی صفحه تلویزیون مشاهده کنند.
  • کولونوسکوپی مشابه سیگموئیدوسکوپی، اما با قابلیت بررسی کل کولون یا روده بزرگ

روش‌های درمان فیستول

باید بدانید که فیستول مقعدی به هیچ عنوان با روش های پزشکی و خانگی درمان می‌شود و تنها راه تخلیه عفونت و ترمیم مسیر فیستول است. گزینه‌های مختلفی در درمان پزشکی این بیماری وجود دارد که شامل روش لیزر یا جراحی به روش‌های قدیمی است. با در نظر گرفتن شرایط بیمار و هزینه عمل یک گزینه به عنوان درمان قطعی بیماری انتخاب می‌شود.

به دلیل نزدیکی فیستول‌های مقعدی به عضلات اسفنکتر مقعد، استفاده از یک روش درمانی دقیق برای کاهش خطر بی اختیاری مدفوع بسیار با اهمیت است. انتخاب بهترین راه درمان مستلزم این است که هر بیمار به صورت جداگانه ارزیابی شود. ایجاد آسیب اغلب به محل و پیچیدگی فیستول و قدرت عضلات اسفنکتر بیمار بستگی دارد.

عمل سرپایی لیزر فیستول

درمان فیستول مقعدی باید با کمترین تاثیر ممکن بر روی عضلات اسفنکتر انجام شود. در حال حاضر یکی از بهترین روش‌های موجود، درمان فیستول با لیزر است که بصورت یک عمل سرپایی و در کمتر از نیم ساعت انجام می‌شود. لیزر هیچ یک از عوارض عمل را به دنبال ندارد و دوران نقاهت آن در مقایسه با عمل جراحی کوتاه تر است.

فیستولوتومی

در فیستولوتومی، جراح ابتدا برای یافتن دهانه داخلی فیستول جستجو می‌کند. سپس مسیر را باز می‌کند و برش می‌دهد و محتویات آن را تخلیه می‌کند. در حقیقت محل ایجاد بیماری بطور کامل برش داده می‌شود تا کاملا تخلیه شود و برای ترمیم این زخم حدودا ۲ ماه زمان لازم است.

اگر مقدار زیادی عضله باید بریده شود، ممکن است جراحی در بیش از یک مرحله انجام شود. اگر کل مسیر فیستول پیدا نشود، ممکن است نیاز به تکرار جراحی باشد.

مشاهده مطلب کامل: https://vrgl.ir/Xn9Ed

بازدید : 81
پنجشنبه 15 ارديبهشت 1401 زمان : 14:57

خونریزی مقعدی می تواند نشان دهنده یک بیماری مقعدی ساده یا یک مشکل جدی مانند سرطان روده بزرگ باشد.دلایل خونریزی مقعدی می تواند از شرایط معمول و خفیف تا شرایط شدیدتر و نادر که نیاز به درمان فوری پزشکی دارند متفاوت باشد

نگاه کردن به توالت و دیدن خون می تواند نگران کننده باشد. ممکن است ذهن شما به جاهای زیادی برود زیرا زنگ خطر به صدا در می آید که مشکلی وجود دارد. خونریزی مقعدی می تواند نشان دهنده یک بیماری مقعدی ساده یا یک مشکل جدی مانند سرطان روده بزرگ باشد. اگر این عارضه را تجربه می‌کنید، ممکن است خون را به شکل های مختلف مشاهده کنید، روی دستمال توالت هنگام پاک کردن، در کاسه توالت یا در مدفوع.

همچنین خون می‌تواند رنگ های مختلفی داشته باشد، از قرمز روشن تا مایل به قهوه ای تیره تا مشکی. رنگ خونی که می بینید در واقع می‌تواند نشان دهنده محل خونریزی باشد:

  • خون قرمز روشن معمولاً به معنای خونریزی کم در انتهای روده بزرگ یا رکتوم و مقعدی است.
  • خون قرمز تیره می‌تواند به معنای خونریزی در بخش‌های بالایی در روده بزرگ یا روده کوچک باشد.
  • ملنا (مدفوع تیره و قیر مانند) اغلب به خونریزی در معده، مانند خونریزی از زخم، اشاره دارد.
  • گاهی اوقات، خونریزی مقعدی با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست که اصطلاحا به آن خون پنهان در مدفوع می‌گویند و فقط از طریق میکروسکوپ قابل مشاهده است. این نوع خونریزی معمولاً در طول آزمایش نمونه مدفوع مشاهده می‌شود.

خونریزی با چه علائم دیگری همراه است؟

برخی از علائمی که ممکن است همراه با خونریزی مقعدی داشته باشید عبارتند از:

  • احساس درد یا فشار مقعدی.
  • دیدن خون قرمز روشن در مدفوع، لباس زیر، دستمال توالت یا داخل کاسه توالت.
  • داشتن مدفوع به رنگ قرمز، قهوه ای یا سیاه.
  • تجربه آشفتگی ذهنی.
  • احساس سبکی سر یا سرگیجه.
  • غش کردن.

جهت مشاهده مطلب کامل خونریزی مقعدی به سایت my.clevelandclinic.org مراجعه کنید.

دلایل خونریزی مقعدی چیست؟

احتمالات زیادی در این مورد وجود دارد که چرا خونریزی مقعدی را تجربه می‌کنید؟ دلایل خونریزی مقعدی می تواند از شرایط معمول و خفیف تا شرایط شدیدتر و نادر که نیاز به درمان فوری پزشکی دارند متفاوت باشد و به شرح زیر است:

هموروئید

بواسیر یا هموروئید ورمی است که در رگ‌های ناحیه مقعد و رکتوم تحتانی ایجاد می‌شود. شبکه‌ای از رگ‌های خونی در مجرای داخلی مقعد و رکتوم تحتانی وجود دارد که بعضی مواقع پهن تر می‌شوند و خون بیش از حد معمول در آنها جریان می‌یابد. این رگ های ورم کردن و خون خورده با بافت روی خود تشکیل یک یا چند ورم بنام بواسیر می‌کنند. بواسیر کاملا عمومی است و اشخاص زیادی در طول عمر خود به آن دچار می‌شوند. بواسیرهای کوچک معمولا بی درد هستند. معمول ترین نشانه بواسیر خونریزی مقعدی پس بعد از مدفوع است. بواسیرهای بزرگتر منجر به ترشح مخاط، قدری درد، خارش و سوزش مقعد می‌شود.

شقاق مقعدی

به دلیل علائم مشابه، گاهی اوقات این بیماری با بواسیر اشتباه گرفته می شود. شقاق مقعدی نوعی شکاف یا پارگی در پوست اطراف مقعد است. این عارضه زمانی اتفاق می‌افتد که مدفوع بسیار سفت دارید که دفع آن دشوار است. ایجاد هرگونه فشار زیاد در مقعد و رکتوم باعث می‌شود پوست نواحی مخاطی مقعد کشیده و در نهایت دچار پارگی شود.

شقاق یا زخم مقعدی می تواند باعث شود که هنگام رفتن به دستشویی خون ببینید و همچنین در هنگام اجابت مزاج احساس درد و سوزش زیاد داشته باشید. شقاق مقعدی معمولاً با گذشت زمان خود به خود از بین می‌رود.

آبسه مقعدی یا فیستول

در واقع غدد کوچکی در داخل و اطراف مقعد شما وجود دارد که با ترشح برخی مواد به شما کمک می‌کند تا مدفوع را دفع کنید. این غدد ممکن است عفونی شوند و باعث ایجاد آبسه یا فیستول شوند. زمانی که چرک و عفونت در زیر پوست اطراف مقعد جمع شود، شما به آبسه مبتلا شده‌اید.

فیستول مقعدی یک تونل کوچک است که آبسه را به پوست اطراف مقعد متصل می‌کند. این شرایط می‌تواند ناشی از بیماری التهابی روده، سل یا پرتودرمانی باشد.

دیورتیکولیت

این بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که کیسه‌های کوچک به نام دیورتیکول در بخش‌های ضعیف روده شما ایجاد می‌شوند. این دیورتیکول‌ها می‌توانند از دیواره‌های روده شما بیرون بزنند و باعث خونریزی و عفونت شوند. هنگامی که این کیسه‌ها عفونی شوند، می‌توانند علائمی مانند درد شکم، تب و تغییرات ناگهانی در عادات روده ایجاد کنند.

بیماری التهابی روده (IBD)

بیماری التهابی روده (IBD) تورم روده کوچک یا بزرگ است. دو نوع IBD وجود دارد، بیماری کرون و کولیت. بیماری کرون وضعیتی است که در آن تکه هایی از تورم در دستگاه گوارش ایجاد می‌شود. در کولیت، تورم عمدتا در روده بزرگ است. افراد مبتلا به IBD ممکن است تب، اسهال، درد و گرفتگی شکم، انسداد روده و خونریزی رکتوم را تجربه کنند.

زخم ها

زمانی که مقدار مایعات گوارشی در روده های شما از تعادل خارج شود، می تواند به پوشش دستگاه گوارش شما آسیب برساند و باعث ایجاد زخم شود. در این وضعیت زخم‌ها ممکن است خونریزی کنند و باعث شوند مدفوع سیاه رنگی داشته باشید که گاهی ظاهری شبیه قیر دارد.

پولیپ های بزرگ

پولیپ می‌تواند شبیه قارچی باشد که داخل پوشش روده شما رشد می‌کند. پولیپ‌های بزرگ ممکن است خونریزی کنند و باعث خونریزی مقعدی شوند. در برخی موارد، پولیپ ها در صورت عدم درمان می‌توانند به سرطان تبدیل شوند. مهم است که خونریزی مقعدی مربوط به پولیپ بررسی شود زیرا می تواند نشانه سرطان روده بزرگ باشد.

خونریزی از مقعد نشان دهنده کدام بیماری‌ها است؟ - ویرگول

بازدید : 96
دوشنبه 22 فروردين 1401 زمان : 16:32

بسیاری از مبتلایان اطلاعات کافی درباره بیماری فیستول مقعدی ندارند و زمانی که به آن مبتلا می‌شوند با مصرف داروهای آنتی بیوتیک و روش‌های خانگی سعی در درمان این عارضه دارند. در صورتی که بیماری فیستول با دارو درمان نمی‌شود و برای درمان آن نیاز به روش‌های پزشکی است. در ادامه به بررسی اینکه علت و علائم فیستول چیست خواهیم پرداخت:

فیستول چیست؟

فیستول مقعدی یا ناسور کانال و مجرایی است که زیر پوست تشکیل و غدد عفونی مسدود شده را به بخش آبسه شده مقعد متصل می‌کند. این عارضه می‌تواند با یا بدون آبسه مقعد تشکیل و درست به پوست نزدیک مقعد متصل شود.
به عبارت ساده تر به هر نوع ارتباط غیر طبیعی و یا مجرای ارتباطی بین دو اندام مختلف و یا دو بخش جداگانه از بدن که از آن عفونت خارج می‌شود، فیستول اطلاق داده می‌شود.
گفتنی است فیستول مقعدی می‌تواند باعث خونریزی و ترشح در هنگام عبور مدفوع شود، به گونه ای که بیمار احساس درد را تجربه نماید.
جالب است بدانیم که محتویات میکروبی داخل روده بزرگ از طریق مجرای فیستول، به زیر پوست راه پیدا می‌کند و در بعضی از مواقع، باعث ایجاد عفونت، ترشح، آبسه و یا ایجاد حالتی مثل جوش چرکی می‌شود که البته این عارضه باعث بروز درد و ترشح می‌شود.
اما این در حالی است که پس از تخلیه شدن ترشحات، احساس درد نیز برطرف خواهد شد. به طور کلی فیستول مقعد یک اصطلاح پزشکی است که به ایجاد مجرایی بین پوست، عضلات مقعد و قسمت پایانی دستگاه گوارش (مقعد) گفته می‌شود.
باید توجه داشت که اگر مسیر فیستول از میان عضله اسفنکتر خارجی بگذرد، این بیماری از نوع High میباشد و در صورتی که مسیر فیستول کوتاه بوده و اسفنکتر خارجی را دربر نگیرد، از نوع low است.همان گونه که می‌دانیم در سراسر روده بزرگ و به ویژه در نزدیکی محل خروج مدفوع (مقعد)، غده‌هایی وجود دارد که مانند غده‌های عرق، مسئول ترشح موادی هستند که بسته به نوع مواد مترشحه، نقش خود را در تامین سلامت کلی بدن ایفا می‌کنند.
دهانه این غده‌ها به داخل روده باز می‌شود و ترشحات آن ها از این طریق به داخل روده بزرگ تخلیه می‌شود، اما در صورت بروز این بیماری این قاعده از بین خواهد رفت.

علائم بیماری فیستول مقعدی

جالب است بدانیم که علائم بیماری فیستول متعدد می‌باشد، اما به طور کلی بیمار در بیشتر موارد تنها به دلیل ترشح مداوم یا متناوب عفونت از دهانه خارجی فیستول به پزشک مراجعه می‌کند و از آن جا که ترشحات فیستول همیشه تخلیه می‌شود، لذا درد نمی‌تواند عامل مهمی برای مراجعه بیماران باشد.اما در مقابل احساس سوزش یا خارش ناشی از ترشحات می‌تواند عامل اصلی مراجعه بیماران محسوب شود.
گفتنی است در اکثر موارد به هنگام معاینه این بیماران، دهانه خارجی مجرای فیستول قابل مشاهده می‌باشد. به طوری که که گاهی یک سوراخ یا برجستگی که از آن چرک خارج می‌شود قابل مشاهده است. مجرای فیستول مانند طنابی لمس می‌شود و مسیر آن در مجاورت اسفنکتر و سوراخ اولیه قابل لمس است، اما به طور کلی می‌توان علائم ذیل را جزء نشانه های اصلی این بیماری برشمرد:
  • ترشح مداوم یا متناوب
  • وجود یک برجستگی سفت و دردناک به هنگام لمس
  • یک درد ثابت و ضربان دار که ممکن است هنگام نشستن، حرکت کردن، مدفوع یا سرفه بدتر شود
  • التهاب و تغییر رنگ پوست اطراف فیستول
  • در مواقعی درجه حرارت بالا (تب) در صورت داشتن آبسه
  • مشکل در کنترل حرکات روده (بی اختیاری روده) در برخی موارد

دلایل ابتلا به بیماری فیستول مقعدی چیست؟

مهم ترین علت ایجاد بیماری فیستول مقعد، ابتلا به آبسه می‌باشد. هر چند می‌توان دلایل دیگری را در بروز این بیماری موثر دانست که در ادامه به آن اشاره خواهد شد:
  • از بین‌ رفتن‌ بافت‌ به‌ علت‌ گسترش‌ آبسه‌ زمینه‌ای‌
  • گسترش‌ عفونت‌ ناشی‌ از پارگی‌ در مجرای‌ مقعدی‌
  • در برخی از اوقات به دلیل ایجاد ضربه‌، عفونت‌ راست‌ روده‌ (از جمله‌ با میکروبی‌ به‌ نام‌ کلامیدیا)، سرطان‌ و اشعه‌ درمانی‌ نیز امکان بروز فیستول وجود دارد.
بنابراین می‌توان این ادعا را داشت که فیستول آنال یا anal fistula شکل مزمن عفونت های آنورکتال می‌باشد و بسیاری از بیماران مبتلا به آن در گذشته سابقه ابتلا به آبسه اطراف مقعد را نیز تجربه نموده اند. هر چند این قاعده برای تمام بیماران مبتلا به فیستول صادق نیست، اما بر اساس تحقیقات می‌توان به این مهم دست یافت که ۵۰ درصد آبسه‌های اطراف مقعد در نهایت منجر به فیستول خواهند شد.
هر چند فیستول آنال می‌تواند به دنبال عفونت ناشی از تروما، فیشر، TB ، بیماری کرون، کارسینوما، رادیاسیون، اکتینومیکوزیس و کلامیدیا نیز ایجاد شود، از این رو در ابتدا به شرح آبسه مقعدی که از مهم ترین دلایل ایجاد فیستول مقعد به حساب می آید، می پردازیم.
جالب است بدانیم که پس از تخلیه آبسه در حالت طبیعی و یا توسط جراح، تنها با گذشت دو هفته علائم بیماری به طور کامل برطرف خواهد شد، به طوری که که بیمار می‌تواند به بهبودی کامل دست یابد، اما این در حالی است که در برخی از افراد دهانه ای که برای خروج چرک به روش جراحی یا به طور خود به خود ایجاد شده است، باز می‌ماند.
باید توجه داشت که این دهانه در واقع توسط مجرای باریکی به روده بزرگ و مقعد راه دارد و مانند تونل باریکی، پوست اطراف مقعد را به داخل روده بزرگ وصل می‌کند. به این مجرای باریک، فیستول اطراف مقعد گفته می شود. البته گاهی نیز بدون سابقه بارزی از علائم آبسه مقعدی، فرد دچار این عارضه می‌شود.

تفاوت میان فیستول مقعدی و سینوس پیلونیدال

شایان ذکر است برخی از افراد در تمایز میان فیستول و کیست مویی (سینوس پیلونیدال) با مشکل مواجه می شوند، لذا در این مجال به بررسی وجه تمایز این دو می پردازیم.گفتنی است هر حفره ای که از یک طرف سرآن باز باشد به نحوی که ترشحاتش خارج شود، سینوس نامیده می‌شود. به عنوان مثال می توان به سینوس بینی اشاره کرد، چرا که در واقع فقط یک حفره خروجی دارد و آن هم به داخل بینی راه دارد. از سوی دیگر اگر حفره دارای دو سوراخ (یکی ورودی و یکی خروجی و یا بالعکس) باشد، به آن فیستول اطلاق داده می شود.
به عبارت ساده تر فیستول یک کانال دو طرفه است که از یک سو به بافت رکتوم و از سوی دیگر به بافت پوستی اطراف مقعد راه دارد، بنابراین فیستول مقعد یک تونل، نا به جا یا غیر عادی می‌باشد که در حالت عادی امکان ایجاد آن وجود ندارد مگر با زمینه بیماری های دیگر مانند آبسه مقعد ایجاد خواهد شد.

زمان مراجعه به پزشک

اگر گمان می‌کنید علائم فیستول مقعدی را دارید به پزشک جراح عمومی یا متخصص کولورکتال مراجعه کنید. پزشک در ابتدا در مورد علائم و شرایطی که اخیرا تجربه کرده اید از شما سوالاتی می‌پرسد.
همچنین ممکن است بخواهند مقعد شما را معاینه کنند که این عمل با وارد کردن یک انگشت (با دستکش) به داخل مقعد انجام می‌شود تا علائم فیستول را بررسی کنند. در صورتی که دکتر به فیستول مشکوک شود، موارد زیر را برای تشخیص قطعی انجام می‌دهد:
  • معاینه فیزیکی رکتوم
  • یک پروکتوسکوپی، که در آن از یک تلسکوپ ویژه با یک نور در انتهای آن برای مشاهده داخل مقعد استفاده می‌شود
  • اسکن اولتراسوند، اسکن ام آر آی یا سی تی اسکن

بررسی عوامل افزایش دهنده خطر ابتلا به فیستول مقعدی

گفتنی است در میزان بروز بیماری فیستول مقعدی عواملی می‌تواند باعث تشدید و یا اینکه عامل بروز این بیماری محسوب شوند که در ادامه به آن اشاره می نمائیم.
  • بیماری التهابی
  • آپاندیست یا دیورتیکولیت حاد
  • درمان تزریقی برای بواسیر داخلی
  • زخم ناشی از یک جسم تیز مانند پوسته تخم مرغ و یا استخوان ماهی که دفع می شود و یا صدمه ناشی از نوک وسیله تنقیه

عوارض فیستول آنال

بسیاری از بیماران نگران عوارض فیستول آنال هستند و گاهی آن را به بیماری‌هایی مثل سرطان ربط می‌دهند، در حالیکه این مورد به ندرت ممکن است اتفاق بیفتد. از عوارض شایع این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
  • افزایش عفونت و احتمال ایجاد آسیب در بافت‌های دیگر بدن. در مواقعی که شدت عفونت زیاد است احتمال راه یابی آن به خون هم وجود دارد که باید بصورت اورژانسی برای درمان ان اقدام شود.
  • پیچیده شدن بیماری و زیاد شدن تعداد مسیرهای فیستول که روند درمان و جراحی را پیچیده و سخت تر می‌کند.
    همچنین برخی از روش‌های درمان و جراحی فیستول می‌توانند عوارضی مثل بی اختیاری روده و عدم کنترل در دفع گاز و مدفوع را به دنبال داشته باشند.

علائم فیستول چیست؟ دلایل، انواع و تشخیص بیماری فیستول مقعدی

بازدید : 78
دوشنبه 22 فروردين 1401 زمان : 16:27

درمان فیستول

ايجاد اتصال بين دو عضو مختلف ممكن است در هر قسمت از بدن اتفاق بيفتد. اما فيستول مقعدي يك اتصال غيرطبيعي بين پوشش داخلي كانال مقعدي و بافت اطراف آن است كه معمولا به شكل يك مجراي باريك به سطح پوست مقعد راه مي‌يابد.

در حقيقت زماني كه دو عضو جداگانه در ناحيه مقعد توسط يك تونل يا سوراخ باريك به هم متصل مي‌شوند، شما دچاراين بيماري شده ايد. بيشتر فيستول هاي مقعدي ناشي از آبسه (غدد چركي) است كه در كانال مقعد شما ايجاد شده و حدود يك سوم افرادي كه آبسه مقعدي دارند، دچار فيستول مي شوند.

چرا به فيستول مبتلا مي‌شويم؟

همانطور كه در بالا اشاره كرديم، اين عارضه اغلب در پي عفونت درمان نشده آبسه مقعدي ايجاد مي‌شوند. درست در پشت ديواره‌هاي داخلي مقعد، تعدادي غدد وجود دارند كه وظيفه آنها ترشح موادي به داخل روده است. اين غدد ممكن است مسدود شده و عفوني شوند كه در اينصورت آبسه بروز پيدا مي‌كند.

اگر عفونت آبسه درمان نشود و پيشرفت كند، مجرايي ميان بافت‌هاي مختلف مقعد ايجاد مي‌كند كه همان فيستول است. البته محل دقيق ايجاد اين مجرا نوع فيستول را تعيين مي كند.

اين عارضه همچنين مي‌تواند در نتيجه التهاب طولاني مدت يا عفونت روده ايجاد شود. نمونه‌هايي از بيماري‌ طولاني مدت روده كه مي‌توانند باعث فيستول مقعدي شوند عبارتند از بيماري كرون و ديورتيكوليت. اين عارضه حتي ممكن است به دنبال جراحي يا راديوتراپي در روده و مجراي پشت شما ايجاد شود. از دلايل كمتر شايع هم مي‌توان به عارضه‌هايي مثل سرطان مقعد اشاره كرد.

مشاهده مطلب كامل بيماري فيستول و روش‌هاي درمان سرپايي و جراحي

علائم شايع

برخي از شايع‌ترين علائم فيستول كه در بين بيماران مختلف مشترك است به شرح زير است:

  • خروج ترشحات از پوست اطراف مقعد كه احتمالا آن را به صورت يك سوراخ يا توده مشاهده خواهيد كرد. اين ترشحات ممكن است بصورت چرك يا خون باشد.
  • درد، ناراحتي و تورم در داخل و اطراف مقعد شما
  • پوست تحريك شده در اطراف مقعد شما
  • اسهال

اين علائم هميشه به دليل فيستول مقعدي ايجاد نمي‌شوند، اما اگر آنها را تجربه مي‌كنيد، به جراح عمومي مراجعه كنيد.

مراجعه به پزشك و نحوه تشخيص

توصيه هميشگي ما به بيماران اين است كه در صورت مشاهده علائم فيستول در اولين فرصت به پزشك مراجعه كنند. زيرا عفونت اين عارضه پيش رونده است و هر چقدر ديرتر براي درمان اين عارضه اقدام كنيد، تعداد مسيرهاي آن بيشتر شده و درمان آن سخت تر خواهد بود.

انتخاب دكتر فيستول هم يكي از چالش‌هايي است كه بيماران با آن مواجه مي‌شوند. با توجه به اينكه فيستول فقط با جراحي و ليزر قابل درمان است، توصيه مي‌كنيم از همان ابتدا به دكتر جراح عمومي يا جراح كولوركتال با تجربه مراجعه كنيد تا در وقت و هزينه هم صرفه جويي كنيد.

جراح عمومي در ابتدا در مورد علائم شما مي‌پرسد و ممكن است شما را معاينه كند تا بتواند دهانه فيستول مقعدي را در پوست اطراف مقعد شما ببيند.

در صورتي كه تشخيص واضح نباشد يا اگر فيستول پيچيده با چندين مسير داريد، ممكن است پزشك جراح براي تشخيص قطعي نياز به انجام آزمايشات و معاينات اضافي داشته باشد.

اين آزمايشات مي‌تواند شامل اسكن اولتراسوند از مقعد، تصويربرداري تشديد مغناطيسي (MRI) يا سي تي اسكن باشد.

روش‌هاي درمان فيستول مقعدي

اين عارضه بدون درمان بهبود نمي‌يابد و طيف وسيعي از گزينه‌هاي درماني در دسترس است. اما بايد بدانيد كه براي درمان فيستول، تخليه عفونت و ترميم مسير ايجاد شده نياز به جراحي و ليزر است و داروها و درمان هاي خانگي نميتوانند به بهبود اين عارضه كمك كنند. گزينه هاي اصلي درمان عبارتند از:

ليزر فيستول

ليزر يك روش جديد و مناسب براي بيماراني است كه از جراحي هراس دارند و به دنبال يك روش مطمئن با دوران نقاهت كوتاه براي از بين بردن اين عارضه هستند. عمل سرپايي ليزر فيستول يكي از روش‌هاي موثر و بدون بازگشت است كه با استفاده از تجهيزات پيشرفته و با آخرين تكنولوژي روز دنيا، توانسته جايگزين ساير روش‌هاي درماني مانند جراحي، تزريق چسب فيبرين و غيره شود.

طبق گفته كلينيك پايتخت كه يكي از مراكز تخصصي درمان با ليزر بيماري هايي نظير فيستول است، در مقايسه دو روش درمان فيستول با ليزر و جراحي سنتي، ليزر بسيار محبوب تر است. ليزر به عنوان يك روش امن و كم خطر شناخته مي شود كه احتمال بروز آسيب در عضلات اسفنكتر مقعدي در آن به حداقل مي رسد. براي درمان فيستول بدون جراحي بايد از روش ليزر استفاده كنيد كه هيچ يك از عوارض روش هاي قديمي را ندارد و بدون درد و خونريزي انجام مي‌گيرد. ليزر فيستول با استفاده از اشعه يكپارچه مادون قرمز صورت ميگيرد و اين اشعه مسير ايجاد شده را ترميم مي كند و مانع از گسترش بيماري مي‌شود.

روش نخ ستن

ستن يك نخ جراحي است كه در مجراي فيستول مقعدي قرار مي گيرد و حلقه اي پيوسته بين دهانه هاي داخلي و خارجي ايجاد مي‌كند. نخ به مدت چند هفته در آنجا باقي مي ماند تا عفونت كاملا تخليه شود و فيستول بهبود پيدا كند. سپس براي بستن مسير بيماري به روش ديگري نياز است.

فيستولوتومي

فيستولوتومي روشي است كه شامل ايجاد برش در تمام مسير بيماري و باز كردن آن است تا به مرور زمان از داخل به بيرون ترميم شود. اين موثرترين روش جراحي فيستول است و درمان مناسب براي فيستول هايي است كه در نزديكي سطح پوست قرار دارند.

پلاگين بيولوژيكي

اين روش شامل استفاده از يك پلاگين ساخته شده از بافت حيواني براي مسدود كردن دهانه داخلي فيستول است. پلاگين در برابر عفونت مقاوم است و بافت طبيعي را تشويق مي كند تا مسير شكل گرفته را پر كند.

فلپ پيشرفته

در اين روش با كمك گرفتن از بافت هاي بدن مانند قسمتي از روده، فيستول را ترميم مي‌كنند. اين روش اغلب براي بيماري‌هاي پيچيده تر و يا افراد در معرض خطر بي‌اختياري مقعدی كاربرد دارد. ميزان موفقيت عمل فيستول با روش فلپ ۵۰% گزارش شده است.

مطلب از http://medicinemagazine.bigsite.ir/post-648.html

بازدید : 1398
شنبه 14 اسفند 1400 زمان : 17:54

زگیل تناسلی که در حال حاضر آمار مبتلایان آن رو به افزایش است، یکی از شایع ترین بیماری‌های مقاربتی شناخته می شود. سوال مشترک بسیاری از افرادی که به این عارضه مبتلا هستند این است که برای درمان زگیل تناسلی به کدام دکتر مراجعه کنیم؟ در این مقاله بطور کامل به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت، پس با ما همراه باشید:

درباره بیماری

بیماری زگیل تناسلی یکی از شایع ترین بیماری‌های مقاربتی است که از طریق رابطه جنسی منتقل می شود و عامل آن ویروس HPV یا پاپیلوما انسانی است. این بیماری بسیار مسری است و با اولین تماس جنسی با فرد آلوده به سرعت منتقل می‌شود.

اچ پی وی تیپ‌های مختلفی دارد که برخی از آنها به شکل زائده‌های زگیل تناسلی در ناحیه اندام‌های تناسلی ظاهر می‌شوند.

برخی از گونه های اچ پی وی خطرناکند و می توانند در زنان منجر به سرطان دهانه رحم شوند.

مشاهده زائده های برجسته و تقریبا هم رنگ پوست در اطراف ناحیه تناسلی و حتی داخل دهان (در صورت داشتن رابطه اورال یا دهانی) می تواند نشانه ابتلا به این عارضه باشد.

اگر رابطه جنسی دارید و به این بیماری مشکوک هستید، توصیه می‌کنیم در اولین فرصت به دکتر زگیل تناسلی مراجعه کنید تا در صورت لزوم تست‌ها و آزمایشات لازم را برای شما انجام دهد.

ویژگی های دکتر خوب برای زگیل تناسلی

مهم ترین قدم در درمان این عارضه، مراجعه به یک پزشک متخصص و با تجربه است. ویژگی های دکتر خوب برای زگیل تناسلی شامل موارد زیر است:

  • پزشک باید تخصص و دانش کافی برای تشخیص دقیق این ویروس را داشته باشد
  • داشتن تجربه درمان های موفق و رضایت بیماران
  • ارائه توضیحات کامل به بیمار درمورد بیماری و نحوه درمان آن
  • ارائه توضیحات کامل درمورد روش درمان و مزایا و معایب این روش
  • درک کردن شرایط بیمار و بررسی وضعیت او بعد از درمان

انتخاب دکتر زگیل تناسلی

اما نکته دیگر در انتخاب دکتر زگیل تناسلی، تخصص پزشک مورد نظر است که می‌تواند به جلوگیری از اتلاف وقت و هزینه به شما کمک کند. اگر برای شما هم این سوال پیش آمده پزشکی که به آن مراجعه می کنید باید چه تخصصی داشته باشد؟ در ادامه پاسخ سوالتان را خواهیم داد:

دکتر زنان: خانم ها معمولا با مشاهده علائم ظاهری زگیل، برای تشخیص قطعی و همچنین درمان بیماری به دکتر زنان مراجعه می‌کنند. حتی در مواقع بسیاری این بیماری توسط دکتر زنان تشخیص داده می‌شود.

معمولا دکتر زنان با انجام معاینه و آزمایشات مربوطه مثل تست پاپ اسمیر می تواند ویروس hpv را تشخیص دهد، اما بسیاری از این پزشکان تخصص و تجهیزات کافی برای درمان این عارضه را ندارند.

بنابراین اگر به دنبال دکتر برای تشخیص زگیل تناسلی هستید می‌توانید به دکتر زنان مراجعه کنید اما به احتمال قوی برای درمان به یک پزشک دیگر ارجاع داده می‌شوید.

دکتر جراح عمومی: اگر قصد دارید زگیل تناسلی تان را درمان کنید، دکتر جراح عمومی که تجربه کافی در زمینه کرایو و لیزر زگیل تناسلی را داشته باشد یکی از بهترین گزینه هاست.

بسیاری از مردم فکر می‌کنند که متخصص جراح نمی‌تواند به عنوان دکتر زگیل تناسلی شناخته شود، اما این باور اشتباه است.

داشتن تخصص و تجربه درمان های موفق در دو روش کرایو (انجماد و فریز کردن) و لیزر (از بین بردن زگیل با اشعه لیزر) و همچنین استفاده از تجهیزات به روز از موارد پر اهمیت در درمان این عارضه است.

متخصص اورولوژی(اورولوژیست): دکتر متخصص جراحی کلیه، مجاری ادرار و تناسلی برای آقایان مناسب ترین گزینه است.

اورولوژیست بطور کامل با آناتومی دستگاه تناسلی آقایان آشناست و به همین دلیل یکی از بهترین گزینه های درمان زائده های داخل مجاری ادرار آنهاست.

بنابراین اگر دچار زائده های بزرگ یا داخل مجاری ادرار هستید، می توانید پزشک اورولوژ را به عنوان دکتر خوب برای درمان زگیل تناسلی انتخاب کنید. البته مهارت و تجربه پزشک هم یکی از نکات بسیار مهم است تا دچار عوارض و مشکلاتی مثل عود مجدد نشوید.

دکتر پوست: بعضی از بیماران گمان می کنند که این بیماری یک زائده پوستی است و به دکتر پوست مراجعه می‌کنند. ممکن است این پزشک در تشخیص و تجویز پماد و محلول برای عارضه توصیه هایی به شما بکند، اما در نهایت تنها راه درمان زگیل با کرایو و لیزر است. توصیه می‌کنیم درمان را فقط نزد دکتر متخصص زگیل تناسلی انجام دهید.

بهترین دکتر زگیل تناسلی در تهران

درمان کلینیک یکی از قدیمی ترین مراکز تخصصی ارائه خدمات لیزر و کرایو زگیل تناسلی است که بیش از ده سال است که بصورت تخصصی در این زمینه فعالیت می‌کند.

دکتر علیرضا زارعی با داشتن هزاران تجربه موفق درمان با لیزر زگیل و همچنین سایر بیماری های مربوط به ناحیه مقعد و نشیمنگاه، در حال حاضر به عنوان دکتر متخصص زگیل تناسلی در تهران شناخته می‌شود.

اگر به دنبال یک مرکز تخصصی برای درمان زگیل تناسلی در تهران هستید، درمان کلینیک یکی از مراکزی است که می‌توانید به آن مراجعه کنید.

دکتر زگیل تناسلی

بازدید : 86
شنبه 7 اسفند 1400 زمان : 16:56

زگیل مقعد یک بیماری ویروسی است که اطراف و داخل مقعد را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به دلیل مسری بودن ممکن است پوست ناحیه‌ی تناسلی را نیز آلوده کند. در اولین مراحل بروز ممکن است به صورت برجستگی‌های کوچک در حد سر سوزن ظاهر شود و کم‌کم علاوه بر رشد و بزرگ‌شدن کل مقعد را پوشش دهد. در این مرحله همانند گوشت اضافه‌ قهوه‌ای رنگ با شکل مشابه گل کلم دیده خواهد شد. رنگ آن از قرمز گوشتی، زرد، صورتی، یا قهوهای روشن متغیر است.

علت زگیل مقعدی در زنان و مردان

در واقع زگیل توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌شود که از فردی به فرد دیگر از طریق تماس مستقیم منتقل خواهد شد. این ویروس انواع زیادی دارد که برخی از آن‌ها سرطان‌زا نیز هستند.

زگیل تناسلی بیشتر از طریق رابطه جنسی مقعدی و واژن منتشر می شود. تقریباً همه مردان و زنانی که از نظر جنسی فعال هستند در مقطعی از زندگی خود به HPV مبتلا می‌شوند.

www.healthline.com/health

زگیل تناسلی و مقعدی شایع‌ترین بیماری‌های مقاربتی و منتقل شونده از راه جنسی است. قرار گرفتن در معرض تماس با ناحیه مقعدی یا تناسلی آلوده (تماس با دست یا ترشحات پوست به پوست از یک شریک جنسی) می‌تواند به عفونت HPV منجر شود.

گاهی اوقات زگیل در داخل واژن و در گردن رحم، کیسه‌ی بیضه یا در داخل مقعد به وجود می‌آید. همچنین گاهی اوقات در داخل مجرای ادرار رخ می‌دهد اما به ندرت ممکن است در دهان و روی زبان ایجاد شود.

آیا زگیل مقعد حطرناک است؟

قرار گرفتن در معرض این ویروس می‌تواند مربوط به سال‌ها قبل و از طریق شرکای جنسی قبلی باشد ولی با بروز ضایعه‌های زگیلی ممکن است فرد به تازگی متوجه آن شود. زگیل‌ها معمولاً رشد کرده و بزرگ‌تر می‌شوند و از طرفی تکثیر می‌یابند. در صورت عدم درمان به موقع، زگیل ممکن است به افزایش خطر ابتلا به سرطان مقعد در منطقه‌ی آسیب دیده منجر شود.

خوشبختانه، خطر ابتلا به سرطان مقعد هنوز هم بسیار نادر است. در مردان، زگیل معمولاً در پوست بیرونی آلت تناسلی و در زنان در ناحیه‌ی فرج که خارج از واژن است گسترش می‌یابد. زگیل در پوست اطراف مقعد مردان و زنان با هم نیز رویت می‌شود.

علائم زگیل مقعد

زگیل مقعد معمولاً، درد و ناراحتی خاصی برای فرد مبتلا ایجاد نمی‌کند و به همین دلیل بسیاری از بیماران از مشکل خود ناآگاه هستند. برخی از بیماران علائمی مانند خارش، خونریزی، ترشحات لزج یا احساس یک توده در ناحیه مقعد را تجربه می‌کنند. بسته به محل ایجاد ضایعات علائم متفاوتی در فرد ظاهر می‌شود.

گاهی اوقات باعث سوزش و درد به خصوص در اطراف مقعد یا خونریزی و درد در هنگام مقاربت می‌شود. زگیل‌های داخل مقعدی، می‌توانند باعث خونریزی هنگام اجابت مزاج شوند.

زگیل داخل مجرای ادرار، بر جریان ادرار اثر گذاشته و ممکن است منجر به خونی شدن ادرار شود. در روابط جنسی دهانی، گلو و دهان را نیز درگیر می‌کند.

زگیل تصویر ناخوشایندی دارد که برخی بیماران مبتلا را دچار اضطراب و خجالت و ترس از تداخل با فعالیت جنسی می‌کند. پس ممکن است پس از تشخیص این بیماری در خود ناراحت شوید. باید در نظر داشته باشید که نزدیکی مقعدی می‌تواند این بیماری را گسترش دهد.

پیشگیری از زگیل مقعد

برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری می‌توان با رعایت چند نکته به در امان ماندن خود کمک کرد از جمله:

  • توصیه می‌شود که پسران و دختران در ۱۱ الی ۱۲ تا ۲۶ سالگی قبل از مواجهه با ویروس HPV نسبت به آن ایمن و واکسینه شوند و واکسن گارداسیل را تزریق کنند.

  • فرد می‌تواند با خودداری از تماس جنسی پر خطر، استفاده از کاندوم یا محدود کردن تعداد شرکای جنسی خطر ابتلا به بیماری HPV را کاهش دهد. با این حال، کاندوم نمی‌تواند به طور کامل فرد را در برابر آن محافظت کند و احتمال ابتلا به این بیماری حتی از رابطه‌ با یک شریک جنسی نیز وجود دارد. (زیرا این ویروس پوست به پوست منتقل می‌شود و ویروس فقط در محل پوشیده شده با کاندوم زندگی نمی‌کند)

  • برای احتیاط، شرکای جنسی می‌توانند از نظر زگیل و دیگر بیماری‌های مقاربتی (STD) بررسی شوند، حتی اگر هیچ نشانه‌ی ظاهری ندارند

نحوه تشخیص زگیل مقعد

پزشک ممکن است قبل از بررسی خود بیماری وجود یا عدم وجود عوامل خطر فرد را مانند سابقه‌ی مقاربت مقعدی، ابتلا به HIV، رابطه جنسی و تماس نزدیک با فرد آلوده، آغاز رابطه جنسی از سنین پایین، سیستم ایمنی ضعیف (مصرف کننده‌ داروی تضعیف کننده سیستم ایمنی در بیماران پیوند کلیه، بیماری التهابی روده، آرتریت روماتوئید) مورد آنالیز قرار دهد.

پزشک در معاینه فیزیکی باید در درجه اول بر بررسی آنورکتال و ارزیابی میاندوراه (ناحیه لگن خاصره) که شامل آلت تناسلی مردانه یا ناحیه واژن است تمرکز کند. زگیل مقعد با معاینه چشمی تشخیص داده می‌شود. اما برخی از پزشکان در طی معاینه از اسید استیک (سرکه) برای آغشته کردن ضایعات و تغییر رنگ آن به سفید در جهت قابل رویت شدن تمام قسمت‌های آن کمک ‌می‌گیرند.

معاینه رکتوم و داخل مقعدی با کمک آنوسکوپ برای مشاهده‌ی زگیل بیشتر لازم است. بررسی با اسپکولوم و پاپ‌اسمیر نیز ممکن است برای کمک به آزمایش واژن در زنان نیز نیاز شود. گاهی اوقات برای اطمینان در تشخیص نیاز به گرفتن یک نمونه از بافت زگیل (بیوپسی) و مشاهده‌ی آن زیر میکروسکوپ است

درمان زگیل مقعدی

انتخاب نوع درمان زگیل مقعدی تا حدی بستگی به تعداد و محل زگیل، ترجیح بیمار و مهارت پزشک دارد. هر درمانی جوانب مثبت و منفی خود را دارد که تجربه نشان داده کدام درمان برای کدام ناحیه مفید یا بی‌فایده است:

  • پراکندگی فراوان زگیل معمولاً به کرایو زگیل پاسخ مثبتی نمی‌دهد.

  • برخی درمان‌های شیمیایی نباید در موارد داخلی مانند گردن رحم(دهانه رحم)، ، مهبل (واژن) و درون مقعدی استفاده شوند.

  • برخی درمان‌های شیمیایی نباید در زنان بارداراستفاده شود.

  • با وجود مؤفقیت‌آمیز بودن درمان‌های جراحی (برش، سوزاندن) همیشه مناسب نیستند و احتمال عود وجود دارد.

علت زگیل مقعدی در زنان و مردان، نحوه تشخیص و درمان

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 79
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 1
  • بازدید امروز : 4
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 3
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 5
  • بازدید ماه : 349
  • بازدید سال : 569
  • بازدید کلی : 45730
  • <
    پیوندهای روزانه
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی